Jesień - ciąg dalszy...

Byłam ostatnio w Kazimierzu, tym nad Wisłą. Tak jak myślałam - jest przepiękny jesienią.

Miałam kiedyś propozycję przygotowania kalendarza ze zdjęciami z Kazimierza - takie cztery pory roku w Kazimierzu. A ja głupia nie podjęłam się zadania... Teraz bardzo żałuje.

No ale w końcu mam swoje zdjęcia jesienne z Kazimierza :-)





Chciałam powiedzieć, że zapraszam wszystkich do odwiedzenia tego miejsca jeszcze w tym roku, ale nie wiem jak to będzie z pogodą. Robi się szaro i smutno. Więc trochę kolorków dla polepszenia humorów. Żebyście zaglądali tutaj częściej ...


No i znalazłam inspirującą złotą myśl - Marcela Prousta - "Prawdziwa podróż odkrywcza nie polega na szukaniu nowych lądów, lecz na nowym spojrzeniu..."

Jesień ... codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy...

Dzisiaj trochę jesiennie... sentymentalnie... marzennie ...



Spacerowałam w sobotę po parku we Włochach (nie mylić z Włochami ;-)) i naszły mnie różne sentymentalne myśli, które wybiły mnie trochę z euforii w jaką ostatnio wpadłam. Chyba zaczynam wpadać w jesienną zadumę. Brakuje jeszcze snu zimowego ...

Na szczęście jest fotografia i już mam w głowie nowe pomysły na zdjęcia. Nie wiem czy zdążę je zrealizować jeszcze w tym roku, ale może się uda. Zapisuje wszystko bo natłok myśli powoduje, że szybko zapominam i potem wściekam się na siebie...

Na razie myślę o swojej pracowni, o miejscu gdzie będę mogła realizować swoje marzenia fotograficzne bez względu na pogodę...






Dzisiaj złota myśl jesienna, ale jakże piękna. Cóż w końcu napisał ją sam Hans Christian Andersen

"... Kiedy liście opadły z drzew, gdy słońce świeci na zieloną trawę i ptak ćwierka, można by pomyśleć, że to wiosna. Z pewnością tak samo i stary człowiek w jesieni swego życia miewa chwile, w których serce jego śni o wiośnie..."

Jeśli pragniesz być twórczy, spróbuj choć na chwilę zapomnieć o doświadczeniu...

Dzisiaj wspomniany wcześniej plener, na który udało mi się namówić Monikę. Dla mnie był to fajnie i produktywnie spędzony czas, udało mi się zrobić kilka świetnych zdjęć, które jako obrazy siedziały gdzieś w mojej głowie ... Jak to z motorem...wolność ale i niezdecydowanie, gdzie pójść, w którą stronę, jak wybrać - wszyscy stajemy naprzeciw takich dylematów... Nie każdy odnajduje odpowiedź na swoje pytanie. Ja chyba już wiem :-)




Co mnie skłoniło, żeby zaprosić Monikę do tych zdjęć? Chyba jej oczy :-) Jak powiedział Paulo Coelho - "Samotność nie jest naszym przeznaczeniem, a samych siebie poznajemy tylko wtedy, kiedy możemy się przejrzeć w oczach innych ludzi..." To właśnie zobaczyłam w oczach Moniki - Siebie :-)






Monika, dziękuję że dałaś się namówić na te zdjęcia i mam nadzieję, że mnie udało Ci się udowodnić, jak bardzo jesteś fotogeniczna ... śliczna i pełna życia...Trzymam kciuki za wszystkie Twoje marzenia!




A reszta fotek jest TUTAJ

Ach te oczy...

Dzisiaj zapowiedź sesji, która wydarzyła się w piątek, w pochmurny dzień września. Niedługo reszta zdjęć. I moja ulubiona (zapewne nie jedyna) złota myśl Paulo Coelho - BO W OCZACH TKWI SIŁA DUSZY :)

A muzyka ciągle gra...

Obiecane fotki zespołu - oj działo się... działo... Mogłabym podłożyć pod ten post muzykę, ale myślę że już nigdy byście nie odwiedzili mojego bloga, więc każdy musi wyobrazić sobie swoją muzę :)

Muzyka budzi w sercu pragnienie dobrych czynów...

Dzisiaj krótko i zaledwie jedno zdjęcie, żeby rozbudzić apetyt na więcej.

W niedzielę miałam przyjemność fotografować zespół muzyczny. Wrażenia nie do powtórzenia, sześciu młodych chłopaków szalejących na Odolanach, wśród ton piachu i żwiru. Mnie udało się ich jakoś uspokoić, tak że na zdjęciu wyszedł ich muzyczny charakter :) Ciekawe, czy zgadniecie, jaką muzykę grają .... Niedługo więcej fotek.

Rzym, wieczne miasto...

Zobaczyć Neapol i umrzeć. Kto z nas nie zna tej sentencji.



Moim zdaniem, każde miasto włoskie zasługuje na takie stwierdzenie. Coś jest w tych włoskich miasteczkach co urzeka i rzuca na kolana. Wjeżdżając do Rzymu, drogą prowadzącą z lotniska, zastanawiałam się co takiego ludzie widzą w Rzymie. To przecież zwyczajne miasto, ze sklepami i osiedlami jak każde inne.






Myślałam tak dopóki nie wjechaliśmy na Piazza Venezia. Szczęka mi opadła i długo nie mogłam jej znaleźć na podłodze samochodu ;-)




Od tego momentu już nie mogłam przestać rozglądać się na lewo i prawo - tyle wspaniałości było wokół mnie. Prawdziwa uczta dla oczu i duszy. Na przykład ulice Rzymu nie są wąskie i małe jak typowe uliczki włoskich miasteczek. Są monumentalne jak całe miasto.
Zdjęcia, które załączam to kropla w morzu, ale może choć na chwilę przeniosą Was w te piękne strony i pozwolą smakować włoską ucztę. Resztę znajdziecie pod tym linkiem RZYM
Smacznego!